Dermatiti atopik (i njohur edhe si ekzemë atopike) është një sëmundje kronike dhe inflamatore e lëkurës që prek më shpesh foshnjat dhe fëmijët, por mund të vazhdojë deri në moshë madhore ose të shfaqet për herë të parë më vonë në jetë. Kjo gjendje dermatologjike karakterizohet nga lëkurë e thatë, kruajtje intensive, skuqje, inflamacion dhe shfaqje e shpeshtë e çarjeve, luspave ose infeksioneve bakteriale si rezultat i kruarjeve të përsëritura. Dermatiti atopik është shpesh pjesë e një triade atopike, e cila përfshin gjithashtu rinitin alergjik dhe astmën bronkiale, duke sugjeruar një lidhje të fortë midis kësaj sëmundjeje dhe mekanizmave imunitarë të mbistimuluar nga alergjenë të ndryshëm mjedisorë ose ushqimorë. Etiologjia e dermatitit atopik është shumëfaktoriale dhe përfshin faktorë gjenetikë, imunologjikë dhe mjedisorë. Mutacionet në gjenin që kodon filaggrinën – një proteinë thelbësore për barrierën e lëkurës – shoqërohen me një rrezik në rritje të zhvillimit të kësaj sëmundjeje. Lëkura e këtyre individëve ka funksion të dëmtuar të barrierës, gjë që lejon humbjen e tepërt të ujit dhe hyrjen e alergjenëve ose mikroorganizmave, gjë që nxit një përgjigje imune inflamatore të tipit Th2. Trajtimi i dermatitit atopik është kompleks, afatgjatë dhe duhet të individualizohet, varësisht nga mosha e pacientit, ashpërsia e sëmundjes dhe faktorët provokues. Qëllimi kryesor i trajtimit është kontrollimi i simptomave, parandalimi i rikthimeve dhe përmirësimi i cilësisë së jetës së pacientit. Një komponent themelor i trajtimit është hidratimi i vazhdueshëm dhe i rregullt i lëkurës, nëpërmjet përdorimit të zbutësve të pasur, jo-irritues, të cilët ndihmojnë në rivendosjen e funksionit barrierë të lëkurës dhe zvogëlojnë kruajtjen. Për përkeqësime akute, përdoren kortikosteroide topike me intensitet të ndryshëm, varësisht nga lokalizimi dhe përhapja e lezionit. Përdorimi i duhur dhe i kufizuar në kohë i kortikosteroideve ndihmon në uljen e inflamacionit pa rritur rrezikun e efekteve anësore siç është atrofia e lëkurës. Në raste më të rënda ose raste rezistente ndaj trajtimit standard, mund të përdoren medikamente të tjera, siç janë frenuesit topikalë të kalcineurinës, terapi sistemike imunosupresive ose terapia me antitrupa monoklonale.
Një aspekt kyç i menaxhimit është identifikimi dhe shmangia e faktorëve shkaktarë ose rëndues, të cilët mund të përfshijnë alergjenët ushqimorë (si qumështi i lopës, vezët, arrat), alergjenët e thithur (pluhuri i shtëpisë, poleni, qimet e kafshëve), substancat irrituese si detergjentët, sapunët e ashpër ose pëlhurat sintetike. Rekomandohet gjithashtu edukimi i prindërve dhe kujdestarëve rreth rëndësisë së një rutine të përditshme të kujdesit për lëkurën, si dhe mbështetja psikologjike për fëmijët në forma të rënda të sëmundjes, për shkak të ndikimit të saj në cilësinë e jetës dhe mirëqenien emocionale.
#ПомогнетеСиНаСебе
#NdihmoniVetenTuaj

НЕУРОСОНИК – Здравје и спокојство од природата
NEUROSONIK – Shëndet dhe qetësi nga natyra














