Мигрената е невролошко нарушување кое се карактеризира со повторливи, интензивни главоболки кои најчесто се манифестираат како пулсирачка или прободувачка болка на едната страна од главата, иако во некои случаи може да биде присутна билатерално. Оваа состојба е придружена со различни симптоми како гадење, повраќање, зголемена чувствителност на светлина (фотофобија), зголемена чувствителност на звуци (фонофобија), а понекогаш дури и на мириси и допири. Нападите на мигрена може да траат од неколку часа до неколку дена, а сериозноста и зачестеноста на симптомите значително се разликуваат од личност до личност. Етиологијата на мигрената сè уште не е целосно разбрана, но се смета дека има комплексна патофизиологија која вклучува невроваскуларни и невроинфламаторни механизми.
Познато е дека мигрената е значително почеста кај жените отколку кај мажите, што се должи на влијанието на хормоналните промени, особено флуктуациите на естрогенот. Многу жени доживуваат напади на мигрена во одредени фази од менструалниот циклус, за време на бременоста или за време на менопаузата. Покрај хормоните, постојат и многу други фактори кои можат да предизвикаат мигрена, вклучувајќи психолошки фактори како стрес, анксиозност и недостаток на сон, како и нутритивни фактори како што се внес на кофеин, алкохол, чоколадо, сирење, преработена храна и вештачки засилувачи на вкусот, како што е мононатриум глутамат (MSG). Физичките фактори како што се промените во атмосферскиот притисок, изложеноста на силни мириси и промените во деноноќниот ритам, исто така, може да предизвикаат напад на мигрена кај предиспонирани лица.
Мигрената е класифицирана во неколку видови, при што најчести форми се мигрена без аура (обична мигрена) и мигрена со аура (класична мигрена). Аура е група на невролошки симптоми кои претходат или ја придружуваат главоболката и обично траат од неколку минути до еден час. Најчесто вклучува визуелни нарушувања како што се блесоци на светлина, цик-цак линии, темни дамки или привремено губење на видот, но може да вклучи и сензорни, моторни или говорни симптоми. Во ретки случаи, постојат посложени форми на мигрена како хемиплегична мигрена, каде што се јавуваат привремени невролошки дефицити слични на мозочните удари и базиларна мигрена, која може да предизвика вртоглавица, атаксија и тешкотии во координацијата.
Дијагнозата на мигрената обично се заснова на клиничка проценка, бидејќи не постои специфичен лабораториски тест или радиолошки преглед што може да ја потврди болеста. Лекарите користат критериуми утврдени од Меѓународното здружение за главоболка (IHS), кои ја вклучуваат зачестеноста, времетраењето и карактеристиките на болката, како и придружните симптоми. Во случаи кога симптомите се атипични или постои сомневање за друга невролошка патологија, може да се изврши магнетна резонанца или компјутерска томографија за да се исклучат секундарните причини за главоболката.
Мигрената не е само невролошко нарушување, туку сложена состојба која влијае на повеќе системи во телото, вклучувајќи ги нервниот, кардиоваскуларниот, гастроинтестиналниот, ендокриниот, мускулно-скелетниот и автономниот нервен систем.
- Мигрените главно се резултат на дисфункција на централниот нервен систем (ЦНС), особено во тригеминоваскуларниот систем.
- Тоа вклучува нарушувања во активноста на невротрансмитерите, што доведува до промени во болката, вазодилатација и воспалителни процеси.
- Аурата кај мигрената е резултат на депресија на кортикално ширење, што предизвикува минливи невролошки симптоми.
- Церебралните крвни садови играат клучна улога во патофизиологијата на мигрената, при што нивното вазодилатација и вазоконстрикција се важни механизми во развојот на болката.
- Луѓето со мигрена имаат зголемен ризик од мозочен удар, особено жените кои користат хормонална контрацепција.
- Некои пациенти со мигрена покажуваат дисфункција на автономниот нервен систем, што може да предизвика ортостатска хипотензија или палпитации.
- Мигрените често се придружени со гадење, повраќање и гастропареза (одложено празнење на желудникот), што може да влијае на апсорпцијата на лековите.
- Често се појавуваат цревни проблеми како што е синдромот на нервозно дебело црево (IBS), што укажува на можна врска помеѓу мигрената и гастроинтестиналниот тракт.
- Хормоналните флуктуации, особено оние на естрогенот, имаат значително влијание врз појавата на мигрена, што објаснува зошто тие се почести кај жените.
- Менструалната мигрена е директно поврзана со падот на естрогенот пред менструацијата.
- Надбубрежните хормони (кортизол) и хипоталамичното регулирање на деноноќниот ритам, исто така, може да бидат поврзани со напади на мигрена.
- Пациентите со мигрена често имаат зголемена напнатост во цервикалните мускули и рамениот појас, што може да придонесе за главоболки.
- Дисфункција на темпоромандибуларниот зглоб (ТМЗ) е честа коморбидитет кај луѓето со хронична мигрена.
- Некои пациенти со мигрена доживуваат симптоми како што се прекумерно потење, назална конгестија, кинење (лакримација) и промени во температурата на кожата, што укажува на вклучување на автономниот нервен систем.
Третманот на мигрена вклучува акутна и превентивна терапија. За акутно олеснување на симптомите, најчесто се користат аналгетици како што се нестероидни антиинфламаторни лекови и специфични лекови против мигрена. Во потешки случаи, CGRP антагонисти се користат во комбинација со антиеметици за контрола на гадење и повраќање. Превентивната терапија има за цел да ја намали фреквенцијата и интензитетот на нападите и вклучува лекови како што се бета-блокатори, антидепресиви, антиепилептици и нови биолошки терапии кои ги таргетираат патиштата на CGRP. Некои пациенти користат и дополнителни пристапи како што се техники за управување со стресот, акупунктура или промени во животниот стил како што се прилагодување на спиењето, исхраната и физичката активност.
#ПомогнетеСиНаСебе
#NdihmoniVetenTuaj

НЕУРОСОНИК – Здравје и спокојство од природата
NEUROSONIK – Shëndet dhe qetësi nga natyra














